bırak sırrın sana kalsın

kendine bile anlatamadıkların olur bazen. 
anlatsan da anlamlandıramayacaksındır ve bunu bilmek ve baştan pes etmeye iter seni. 


susar ve bu zayıflığının tadını çıkarmaya bakarsın. 
ayaklar altındasındır ama bundan haz bile alırsın.
bu senin sırrındır ve kimsenin bilmesine gerek yoktur. 
onlara farklı görünür çünkü öyle
olsun istersin.
sağ gösterip sol vurmak gibidir bu.
onlar sen üzülüyorsun sansa da sen kaybın verebileceği en büyük hazzı yaşayıp mutluluğun da dibine vuruyorsundur. 
oradan görünen bir saplantıdır oysa sen bunu bile bile yapıyor olmanın bilincinde sadece şimdilik böyle istiyorum dersin. 
böyle de devam etsin bir süre.
onlar ne diye isimlendirirse isimlendirsin, nasıl bakmak isterse baksın.
sen biliyorsundur gerçeği ve sırrına kimseyi ortak etmek istemezsin.

nedensiz?

Şimdi bu şarkıyı dinleyip de içi sızlamayan bir insan evladı varsa beri gelsin. Gelsin beri de sorayım ona sen hiç sevdalandın mı diye? Midene ağrılar girdi mi yoktan yere. Kendine bile yabancılaştın mı? Kızardı mı yanakların sebebini kavrayamadığın zamanlarda, belki de sebepsiz yere? Sonra ağladın mı hiç gecelerce bazen mutluluk bazen yaşadığın korkudan, ya giderse? Ya bir gün ansızın bir sebeple çıkıp giderse, hatta sebepsiz yere? Beri gelsin de diyeyim ki madem tüm bunlar olmadıysa, madem kaybedeceklerini umursamadan yanmadıysa yüreğin bir kere bile  peki senin bahanen ne?